Home ข่าวเด่น ดิจิทัล เรื่องราว ระหว่าง ปธน.สี จิ้นผิง กับ มารดา

เรื่องราว ระหว่าง ปธน.สี จิ้นผิง กับ มารดา

2 second read
0
0
237

เรื่องราวระหว่างปธน.สี จิ้นผิง กับ มารดา รากฐานแห่งการสั่งสอนเด็ก ย่อมเริ่มต้นจากการสอนของคุณแม่ ตั้งแต่สมัยโบราณความยิ่งใหญ่ของความรักจากคุณแม่เป็นที่ยกย่องสรรเสริญ อย่างกว้างขวาง

นางฉี ซิน มารดาของนายสี จิ้นผิง เป็นสมาชิกพรรคฯ ดีเด่น ทั้งยังเป็นคุณแม่ที่เข้มแข็ง ที่อยากจัดการเรื่องทั้งปวงให้ดี เธอให้ความสำคัญกับการทำตัวเป็นแบบอย่างทั้งคำพูด และ การกระทำ สอนความรู้ปลูกฝังคุณธรรมในเรื่องการสอนลูก ๆ นางฉี ซินปฏิบัติตัวเป็นแบบอย่าง สร้างบรรยากาศครอบครัวที่ดีสั่งสอนลูก ๆ ยังมีอีกหนึ่งความคาดหวังสำคัญ นั่นก็คือ ขอให้ลูกมีความรับผิดชอบต่อประเทศ และ ประชาชน ด้วย

บิดามารดา ควรเป็นผู้ที่ใจดีที่สุดในโลก ส่วนลูกก็ควรเป็นคนที่มีใจกตัญญูมากที่สุด เช่นกัน

วันนี้ เรามาทบทวนความผูกพันลึกซึ้ง ระหว่าง นายสี จิ้นผิง กับ มารดา ผ่านเรื่องราวหลายเรื่อง

เมื่อนายสี จิ้นผิง อายุ 5 – 6 ขวบ แม่ได้อุ้มเขาไปซื้อหนังสือภาพนิทานเรื่อง “ขุนศึกเย่ว์เฟย” (งักฮุย) พอกลับบ้านก็เล่าเรื่องที่มารดาของเย่ว์ เฟย สลักตัวอักษรกลางหลังของลูกชาย ว่า “จิง จง เป้า กั๋ว” หมายถึง “จงรู้รักภักดี เพื่อแผ่นดิน” เด็กชายสี ฟังแล้วก็ถามแม่ ว่า สลักอักษรบนหลังย่อมจะเจ็บมาก คุณแม่ตอบว่า เจ็บแน่นอน แต่ก็ทำให้จำได้แม่น จากนั้น เด็กชายสี ก็ได้จดจำอักษรจีน 4 ตัว นี้ ไว้ในใจจนถึงทุกวันนี้ และ กลายเป็นเป้าหมายของทั้งชีวิต

ก่อนที่สี จิ้นผิง จะต้องเดินทางไปใช้ชีวิตในชนบท ที่หมู่บ้านเหลียงเจียเหอ ทางภาคเหนือของมณฑลส่านซี นางฉี ซินได้เย็บกระเป๋าให้นายสี จิ้นผิง พร้อมใช้ด้ายแดงปักอักษร 3 ตัวว่า “ใจของแม่” เพื่อให้ลูกนึกถึงคำสั่งสอน และ ความรักของแม่ไว้เสมอ ตลอด 7 ปี ที่ใช้ชีวิตในหมู่บ้านเหลียงเจียเหอ นายสี จิ้นผิงมีมิตรภาพที่ดีงาม และ ผูกพันยิ่งกับชาวบ้านท้องถิ่น ก่อนที่เขาจะเดินทางจากลาหมู่บ้านแห่งนี้ นายสี จิ้นผิง ได้มอบกระเป๋าสุดที่รักที่แม่เย็บให้เขานั้นกับนายจาง เว่ยผาง เพื่อนบ้านที่เขาสนิทด้วย พร้อมทั้งกล่าวว่า “ถึงผมจะจากไป แต่ใจผมจะอยู่ที่นี่” กล่าวได้ว่า หมู่บ้านเหลียงเจียเหอ เป็นจุดเริ่มต้นความตั้งใจจริงแต่แรกเริ่มของนายสี จิ้นผิง

เทศกาลตรุษจีน ปี 2001 นายสี จิ้นผิง ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าการ มณฑลฝูเจี้ยน ไม่สามารถกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว เขาจึงโทรศัพท์ถึงนางฉี ซินผู้เป็นมารดา เมื่อรู้ว่า ลูกชายต้องทำงานกลับบ้านไม่ได้ นางฉี ซิน กลับรู้สึกดีใจ และ ภาคภูมิใจมาก เธอบอกกับลูกว่า “ขอเพียงลูกทำงานของตนให้ดีก็เป็นการแสดงความกตัญญูที่ยิ่งใหญ่ต่อพ่อแม่แล้ว เป็นการรับผิดชอบต่อครอบครัว และ เป็นการรับผิดชอบต่อตัวลูกเองด้วย มันมาพร้อมกันหมด”

แปลเรียบเรียงโดยภาคภาษาไทย ศูนย์เอเชียแอฟริกา สถานีวิทยุ และ โทรทัศน์ส่วนกลางแห่งประเทศจีน (CMG)

TAG : 0 0 Google + 0 เขียนเมื่อ : 9 พฤษภาคม 2565  19:08:59 เข้าชม : 1958257 ครั้ง

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In ข่าวเด่น ดิจิทัล
Comments are closed.

Check Also

ธงเหลืองสะบัดพริ้ว รอบเกาะภูเก็ต ยกเสาโกเต้ง วันนี้ (25 ก.ย.) พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ ปีนี้ พิเศษ จัดงานสมโภช 111 ปี อ๊ามจุ้ยตุ่ยฯ

วันนี้ (25 ก.ย. 2565) ประเพณีถือศีลกินผัก (เจี๊ยะฉ่าย) … …