อุรุมชี, 5 มี.ค. (ซินหัว) — สำหรับชาวซินเจียง แล้ว “ม้า” เป็นมากกว่าสัตว์ พวกมัน คือ พี่น้อง คือ เพื่อนร่วมทางที่ซื่อสัตย์มาอย่างยาวนาน ทั่วทั้งทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ และที่ราบสูงของซินเจียง ในอดีต ม้า พานักเลี้ยงสัตว์เดินทางผ่านฤดูหนาวอันแสนทารุณ และเส้นทางผ่านภูเขาที่สูงชัน ส่วนในปัจจุบัน ขณะที่จีนกำลังก้าวสู่ความทันสมัย ความสัมพันธ์ระหว่างคนกับม้า ก็ได้วิวัฒนาการผ่านการกีฬาขี่ม้า การท่องเที่ยว และการแสดงทางวัฒนธรรม

เชอร์ซัต นูร์มู (Xirzat Nurmu) ครูฝึกม้าในซินเจียง วัย 31 ปี เป็นผู้นำทีมในบริษัทการท่องเที่ยวเชิงกีฬาขี่ม้า ในเมืองอุรุมชี เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เขาเกิดที่อำเภอเจาซู และตกหลุมรักการขี่ม้า ตั้งแต่ อายุ 7 ขวบ จากการขี่ม้าของเพื่อนบ้าน จนเผลอลืมทำการบ้านกองโต

แม้พ่อแม่จะคัดค้าน แต่ในปี 2015 เขาตัดสินใจเดินทางไปอุรุมชี เพื่อสานฝันการเป็นนักแสดงขี่ม้า โดยเริ่มจากจุดต่ำสุดอย่างการดูแลม้า และขนอาหารสัตว์ เขาใช้เวลากว่าทศวรรษไต่เต้าจนกลายเป็นครูฝึกมืออาชีพ ปัจจุบันเขามีรายได้มากกว่า 10,000 หยวนต่อเดือน และเป็นที่ปรึกษาให้กับนักขี่ม้ารุ่นเยาว์ กว่า 20 คน นอกจากนี้ ชากลา (Shakla) ลูกสาววัย 6 ขวบ ของเชอร์ซัต ก็ได้เริ่มเข้าร่วมในการแสดงกับผู้เป็นพ่อแล้วด้วยเช่นกัน
ในทัชคูร์กัน (Tashkurgan) บนที่ราบสูงปามีร์ กูลิซา ดิฮัน (Gulisa Dihan) หญิงสาววัย 24 ปี ได้ทลายขนบธรรมเนียมเดิม เธอเติบโตมาจากครอบครัวนักขี่ม้า และสืบทอดมรดกของครอบครัว เมื่อบิดาเริ่มมีอายุมากขึ้นบวกกับพี่ชายไม่สะดวกรับหน้าที่ นี้

เมื่อต้นฤดูใบไม้ผลิ ปี 2024 เธอกลายเป็นนักขี่ม้าหญิงคนแรกของทัชคูร์กันที่ลงแข่งขี่ม้า ระยะทาง 5,000 เมตร โดยจบอันดับที่ 6 ท่ามกลางคู่แข่งที่เป็นชายเกือบทั้งหมด ความกล้าหาญของเธอ ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กสาว ในท้องถิ่นหลายสิบคน หันมาเล่นกีฬาชนิดนี้
ในอำเภอเจาซู ม้า ได้ปรับโฉมเศรษฐกิจท้องถิ่นไปอย่างสิ้นเชิง อำเภอเจาซู มี ม้า ราว 122,000 ตัว จัดงานแข่งม้าไปแล้ว กว่า 420 รายการ ตั้งแต่ ปี 2021 ดึงดูดนักขี่ม้าจากทั้งในจีน และต่างประเทศ ให้มาเยือน ตัวเลข ในปี 2024 ชี้ ว่า อุตสาหกรรมม้าสร้างมูลค่าผลผลิตรวมสูง ถึง 1.42 พันล้านหยวน (ราว 6.53 พันล้่านบาท)

ปาอินเคอซิก (Bayinkexik) ผู้เลี้ยงสัตว์ท้องถิ่น กล่าวว่า ความเปลี่ยนแปลงนี้ถือเป็นเรื่องสำคัญมาก จากเดิมที่เคยพึ่งพาเพียงการขายปศุสัตว์ตามฤดูกาล ปัจจุบันเขาได้กลายเป็นผู้นำการแสดงม้า ให้นักท่องเที่ยวชมทุกวัน ขณะที่ชาวบ้านคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านก็ได้เปิดโฮมสเตย์และนำเที่ยว โดยในปี 2025 อำเภอเจาซูให้การต้อนรับนักท่องเที่ยวถึง 9.4 ล้านคน “เรายังคงอยู่กับฝูงม้า แต่ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว” คำบอกเล่าของปาอินเคอซิก
(ที่มา: https://www.xinhuathai.com/silkroad/561495_20260305 , https://en.imsilkroad.com/p/349675.html)

ภาพประกอบข่าว
(แฟ้มภาพซินหัว : นักท่องเที่ยวขี่ม้า โดยมี คนเลี้ยงสัตว์ (ขวา) คอยนำทาง ในสวนสาธารณะพื้นที่ชุ่มน้ำในอำเภอเจาซู แคว้นปกครองตนเองอีหลี กลุ่มชาติพันธุ์คาซัค เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน วันที่ 3 ม.ค. 2026)
(แฟ้มภาพซินหัว : ชากลา (ซ้าย) ฝึกหัดการฝึกม้า ภายใต้คำแนะนำของเชอร์ซัต นูร์มู ผู้เป็นบิดา)
(แฟ้มภาพซินหัว : เชอร์ซัต นูร์มู (ขวา) และชากลาลูกสาวของเขา ขณะกำลังขี่ม้า)
(แฟ้มภาพซินหัว : กูลิซา ดิฮัน แสดงอาการดีใจหลังจบการแข่งขันขี่ม้า ระยะทาง 5,000 เมตร)

(แฟ้มภาพซินหัว : กูลิซา ดิฮัน เข้าร่วมการแข่งขันขี่ม้าระยะทาง 5,000 เมตร ในแคว้นปกครองกลุ่มชาติพันธุ์ทาจิก ทัชคูร์กัน เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน)
(แฟ้มภาพซินหัว : ฝูงม้า ขณะวิ่งควบในระหว่างเทศกาลท่องเที่ยว ในอำเภอเจาซู เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน วันที่ 19 ก.ค. 2025)
(แฟ้มภาพซินหัว : กูลิซา ดิฮัน จูงม้าของเธอ เพื่อวอร์มอัพร่างกายก่อนเริ่มการแข่งขัน ในแคว้นปกครองกลุ่มชาติพันธุ์ทาจิก ทัชคูร์กัน เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน)
TAG : 0 0 Google +0 เขียนเมื่อ : ศุกร์ 6 มีนาคม 2569 16:28:59 เข้าชม : 1897622 ครั้ง



















